Pilates: voor elk wat wils?
Als overtuigd yogi waag ik me meestal niet in de vele Pilates-klassen die Thrive Yoga rijk is. Maar het fascineerde me altijd wel, want hoe verhoudt Pilates zich tot yoga? Zou Pilates een toevoeging zijn aan het trainingsschema dat ik per week heb, waar de sportschool en tennis ook een grote rol spelen?
Als ik op vrijdagochtend de Thrive Oost studio binnenloop en me – als enige man, dat moet gezegd – hartelijk wordt begroet door Mariska, dan krijg ik er al veel zin in. De behulpzame Mariska geeft me zelfs, terwijl de klas volstroomt, een hele introductie tot de wondere wereld van Pilates (nog dank daarvoor Mariska!).
Even een korte Wikipedia-geschiedenisles: Pilates is tijdens de Eerste Wereldoorlog ontwikkeld door Joseph Pilates, een Duitse soldaat die in Engeland gevangen zat en oefeningen voor revaliderende oorlogsveteranen ontwikkelde. Deze Pilates, die later naar New York emigreerde en daar ook een studio opzette, bleek met zijn oefeningen enorm veel mensen te kunnen helpen.
Als ik na de geschiedenisles van Mariska naar mijn mat loop, vallen meteen alle attributen op. Gewichtjes, banden, een bal. We gaan zeker aan het werk gezet worden en dat blijkt ook al snel. Al na tien minuten denk ik, en voel ik: wat een delicate, precieze oefeningen zijn dit. Ik voel een enorm oog voor detail in Pilates.
Mariska had het ook over ballet, aan het begin van de les. Die connectie tussen Pilates en ballet is tijdens de les te voelen. Zelf moet ik tijdens de Pilates-les vooral aan Iyengar Yoga denken, wat heel erg over alignment gaat en ook heel precies is in de bewegingen. En soms moet ik aan Yin Yoga denken, omdat ik bij Yin heb geleerd om bepaalde houdingen die ik niet prettig vind, moet doorstaan.
In deze Pilates-les word ik zo precies en nauwkeurig aan het werk gezet, oefeningen met mijn rug, schouders, armen en vingers, dat ik aan de ene kant ontzettend mijn best moet doen om alles correct uit te voeren. En omdat ik zo moet concentreren om het ‘goed’ te doen, vallen aan de ene kant mijn gedachten weg, daar is simpelweg geen tijd voor.
De Pilates-les die ik volg is een combinatie van kracht, werken aan je core, coördinatie. Het is niet heel inspannend, maar het is ook niet niet inspannend, als je begrijpt wat ik bedoel. Echt hard zweten doe ik niet, maar al die kleine bewegingen met mijn arm, schouder, en heupen doen me wel beseffen dat ik eigenlijk zelden zo precies bezig ben met mijn bewegingen.
Pilates voelt als een bewegingsleer, waar je op een zachte manier aan je core kan werken, en eigenlijk je lichaam beter leert kennen en leert gebruiken. Dat het van oorsprong revaliderende mensen hielp, is makkelijk te bedenken. Uiteraard is het ook juist geschikt voor ouderen, maar in ons klasje waren alle leeftijden wel present.
Eerlijk gezegd had ik zelf na de les het idee dat ik nog niet klaar ben voor Pilates. Ik vind het zelf heel moeilijk om heel precies bezig te zijn met mijn lichaam, dat blijft voor mij een enorme uitdaging. Daarmee denk ik ook ergens dat ik gewoon nog niet klaar ben voor Pilates, zoals ik ook nog niet klaar ben voor Iygengar Yoga. Voor mij is het te precies, en de bewegingen luisteren te nauwkeurig en daar ben ik gewoon nog niet zo goed in.
Wellicht in de toekomst wel. Voorlopig houd ik het zelf bij yoga, fitness en tennis, waarbij aangetekend dat yoga vooral mentaal voor de balans zorgt. Maar dat hele volksstammen aan de Pilates gaan, zie ik zo voor me. Wie jarenlang Pilates doet, wordt niet alleen een stuk sterker, maar zal zijn of haar lichaam ook beter beheersen, met ongelofelijk veel concentratie en coördinatie.
Yogi Sander
